To proces spawania łukowego, w którym wykorzystuje się nietopliwą elektrodę wolframową w osłonie gazu obojętnego – najczęściej argonu (stąd też często spotykana nazwa spawanie w osłonie argonu). W skrócie TIG pochodzi od Tungsten Inert Gas.

Proces polega na wytworzeniu łuku elektrycznego pomiędzy elektrodą wolframową a spawanym materiałem. Łuk ten topi materiał, tworząc jeziorko spawalnicze. Spoiwo (dodatkowy materiał, jeśli jest wymagany) podawane jest ręcznie do jeziorka. Osłona gazu obojętnego chroni elektrodę, jeziorko spawalnicze i obszar wokół spawu przed wpływem atmosfery, zapobiegając utlenianiu i zanieczyszczeniom.

Główne cechy charakterystyczne spawania TIG:

• Wysoka jakość i czystość spoiny: Dzięki osłonie gazu obojętnego, spaw jest wolny od zanieczyszczeń i tlenków.
• Precyzja i kontrola: Możliwość precyzyjnej kontroli ciepła i ilości podawanego spoiwa.
• Uniwersalność: Spawanie TIG nadaje się do spawania różnych metali, w tym stali nierdzewnej, aluminium, magnezu, miedzi, niklu i ich stopów.
• Estetyczny wygląd spoiny: Spawy TIG charakteryzują się gładką i estetyczną powierzchnią.
• Możliwość spawania bez spoiwa: W niektórych przypadkach, np. przy spawaniu cienkich blach, można spawać bez dodawania spoiwa.

Spawanie TIG wymaga pewnej wprawy i umiejętności, ale pozwala na uzyskanie bardzo wysokiej jakości spoin, co czyni je popularnym w wielu branżach, takich jak lotnictwo, motoryzacja, produkcja sprzętu medycznego i spożywczego, a także w przemyśle artystycznym.