Metoda spawania 135, czyli spawanie MAG (Metal Active Gas), to proces spawania łukowego, w którym łuk elektryczny jarzy się między elektrodą topliwą (drut elektrodowy) a spawanym materiałem. Charakterystyczne dla tej metody jest zastosowanie gazu ochronnego aktywnego chemicznie, np. dwutlenku węgla (CO2) lub mieszanki argonu z CO2 lub tlenem (O2). Gaz ten ma za zadanie chronić jeziorko spawalnicze, elektrodę i obszar spawania przed wpływem atmosfery, a także wpływać na właściwości spoiny.

W skrócie, proces wygląda tak:

1. Podawanie drutu: Drut elektrodowy jest automatycznie podawany przez podajnik do uchwytu spawalniczego.
2. Powstawanie łuku: Po dotknięciu drutu do spawanego materiału i przepływie prądu, powstaje łuk elektryczny.
3. Topienie materiału: Ciepło łuku topi zarówno drut elektrodowy, jak i materiał bazowy, tworząc jeziorko spawalnicze.
4. Ochrona gazowa: Gaz ochronny jest podawany przez dyszę w uchwycie spawalniczym, otaczając łuk i jeziorko, chroniąc je przed utlenianiem i zanieczyszczeniami.
5. Krzepnięcie spoiny: Po przesunięciu uchwytu, jeziorko krzepnie, tworząc spoinę.

Metoda spawania 135 jest popularna ze względu na swoją wydajność, możliwość spawania różnych materiałów (stal węglowa, stal nierdzewna, aluminium, itd. – zależy od użytego drutu i gazu), stosunkowo łatwe opanowanie podstawowych umiejętności i możliwość automatyzacji. Ma jednak swoje wady, takie jak powstawanie odprysków (szczególnie przy spawaniu w CO2) i konieczność używania butli z gazem ochronnym.